Γλωσική σαλάτα

Σας προσκαλώ να συμμετάσχετε με τη δικιά σας γλωσική σαλάτα για να φτιάξομε ένα ολόκληρο σαλατομενού...

Παραδείγματος χάριν, παραπήγματα άνευ ουσίας και ουσίες κενές σημασίας, ανεπηρέαστα λόγια επισπευσμένα ανώγια τράνταγμα μιας απειρίας, σχολή πλήρους απραξίας.
Αναμένω την έτσι κι αλλιώς ανορθούμενη δύναμη ακροβατώντας μετάξι και δίνοντας πόνο και τάξη.
Τρελλέ απλησίαστε έρωτα χάρισε βράδια αξημέρωτα επίπληξε την αρχή της ελιάς της δώς της κουράγιο και πιάστης τον ένα τον μόνο ανέφικτο πόνο, αυτόν που σε ατσαλώνει σε μετατρέπει σε γόνο…Μιας όμορφης τάξης, μιάς ανάσας μιας βιάσης.
Εσύ θα της δώσεις κουράγιο εσύ θα την κάνεις ναυάγιο του τρόπου του λόγου της μιας εμπειρίας της δόξας της αναλγησίας.
Φύγε της, πέτα της κάντην αέρα, πουλί νυχτολούλουδο δως της την μέρα που θα δύναται να φύγει πιο πέρα ν’ ανέβει να νιώσει να δει παραπέρα κι έπειτα βλέποντας εμένα , εξαίρετη να ναι για πάντα μια βέρα….

παλιά ποιητική απόπειρα...

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ

Με ξύπνησε ο Θόρυβος της κατσαρίδας που με τα πολλά, μαλλιαρά της πόδια διέσχιζε γοργά το πάτωμα της κουζίνας.

Σηκώθηκα να δω τι στο καλό συνέβαινε και τότε ΩΩΩ τι ατυχία, το ημιάπλυτο πέλμα του γυμνού μου ποδιού τι άλλο; Πάτησε την κατσαρίδα. Ενας ξερός και αμέσως μετά υγρός ήχος πλημμύρισε το δωμάτιο, την ώρα που ο χυτηνένιος εξωσκελετός συνθλιβόταν κάτω από τη μαζική πίεση του σώματός μου και τι αηδία, τα σωθικά της ξεχύθηκαν απέξω.

Μόνο οι κεραίες σου απέμειναν ω κατσαρίδα, μόνες να κουνιούνται αντανακλαστικά και ο βλάσφημος λεκές που ήσουν εσύ στη δεξιά μου πατούσα.

V E N I , V I D I , V I C I

Ω κατσαρίδα, κατσαρίδα, τι άδοξο τέλος το τέλος σου στο πλακάκι της κουζίνας.

Κατσαρίδα, μόνη πιθανή επιζούσα μιας μελλοντικής αρμαγγεδών δεν έχεις ελπίδες πια. Νεκρή και λιωμένη τώρα κείτεσαι στο γκρίζο πλακάκι της κουζίνας από μια ανήθικη (ίσως;) πατούσα με έντονη τη μυρουδιά της πλαστικής παντόφλας, τώρα πια ανακατεμένη με τη δικιά σου, ύπουλα, άδικα και πρόωρα σκοτωμένη.

Άφησες πίσω σου χιλιάδες παιδιά κι εγγόνια, κατσαρίδα, ήσουν μάνα και αδερφή και γιαγιά και ( ίσως ) προγιαγιά.

Χαίρε ω κατσαρίδα χαίρε και είθε να βρεις την πολυπόθητη και χιλιοαναζητημένη αιώνια γαλήνη.

Και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.

Ζωή σε μας.-