Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Ο καιρός... γαρ εγγυς... (O tempora o mores)



Πως ακόμα και το δελτίο καιρού μπορεί να αποτελέσει αφορμή για εμφράγματα, ταχυκαρδίες και άλλα λοιπά σωματικά συμπτώματα...

Εμείς οι περισσότερο τίμιοι ας αναφωνήσουμε! Ζήτω η Πετρούλα!

Οι λιγότερο τίμιοι μπορούν να αναφωνήσουν ότι γουστάρουν, όπως π.χ. "Α, την ξετσίπωτη, τι χάλια είναι αυτά, κοίτα που καταντήσαμε" και άλλα γραφικά...

Επίσης, ας αναφωνήσουμε ζήτω ο άρτος, τα θεάματα και η τσόντα!
Αλήθεια, πότε θα την δούμε και γυμνή;

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009

Η καλύτερη δουλειά στον κόσμο...




Ποιά είναι πραγματικά η καλύτερη δουλειά στον κόσμο;

Εδώ ο καθένας θα μπορούσε να διατυπώσει διαφορετική άποψη.

Βασικά εξαρτάται από τα κριτήρια τα οποία θέτετε, τις προσδοκίες που έχετε, το αντικείμενο της δουλειάς και σίγουρα τις απολαβές τις οποίες έχει η εν λόγω εργασία.

Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η καλύτερη δουλειά είναι να είσαι πρωθυπουργός μίας χώρας, π.χ της Ελλάδας. Αν είσαι αρκετά χοντρόπετσος ώστε να μην σε ενδιαφέρουν οι συνάνθρωποί σου, θα περάσεις φίνα. Θα κάνεις ταξίδια σε ωραία μέρη, θα δουλεύεις λίγες ώρες την ημέρα, όλοι θα σε χαιρετάνε, θα θέλουν να σε κάνουν παρέα. Θα παίρνεις καλά λεφτά, θα μπορείς υπό προϋποθέσεις να βγάζεις ακόμα καλύτερα. Θα τρως τα καλύτερα φαγητά, θα έχεις πολλούς τύπους να σε γλύφουν και τελικά θα γίνεται αυτό που λες εσύ, όσο κουταμάρα και να είναι! (Η απόλυτη επιβεβαίωση ενός άντρα!). Βέβαια στο σπίτι με τη γυναίκα τα πράγματα και οι ισορροπίες δεν αλλάζουν με τίποτα, δεν μπα να' σαι και ο ίδιος ο θεός...

Υπάρχει όμως και μία άλλη περίπτωση. Η καλύτερη δουλειά στον κόσμο να είναι κάπου στην Αυστραλία, σε ένα τροπικό νησί, όπου θα αμείβεσαι 150.000 Αυστραλέζικα δολάρια για έξι μήνες δουλειάς, που είναι να καθαρίζεις μία πισίνα, να ταίζεις ψάρια, να ζεις καλά, να ελέγχεις την αλληλογραφία, να κάνεις κατάδυση, να πετάς με αεροπλάνο και να επικοινωνείς με άλλους ανθρώπους.
Μήπως ήρθε η ώρα να κάνεις και εσύ μία αίτηση;
www.islandreefjob.com

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Φεύγω.... Από τους El senor Antipirina... και τον Στάθη


El Señor Antipirina - I ´m leaving from Stathis on Vimeo.

Που να βρώ μία να σου μοιάζει;;;....


Maraveyas Ilegál - Που να βρω μια να σου μοιάζει from Stathis on Vimeo.

Άτιμο πράγμα η υπογλυκαιμία....



Δεν ξέρω αν φταίνε τα γεράματα, η θυροξίνη που παίρνω τελευταία ή κάποιος άλλος από μερικές χιλιάδες λόγους, αλλά το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ένα!

Τη στιγμή που γράφω αυτές τις λιγοστές γραμμές, σιελορροιώ ακατάπαυστα, και βλέπω μπροστά μου εικόνες... Έχω οπτικές ψευδαισθήσεις, φαντάζομαι ότι μου φέρνουν σαγανάκι μετσοβόνε με πιπεριές και ντομάτα, μυρίζω χοιρινό λεμονάτο, ορέγομαι αρνάκι κλέφτικο και φαντασιώνομαι σπιτικό κοντοσούβλι στο φούρνο τυλιχτό σε λαδόκολλα, μπαίνω στον πειρασμό να ετοιμάσω κινέζικο ρύζι έξτρα σπέσιαλ, επιθυμώ ένα μισόκιλο Νιρβάνα choc choc chip και θέλω όλα αυτά να τα ξεπλύνω με μερικά πακοτίνια ανακατεμένα με γαριδάκια φουντούνια και πιτσίνια.

Για το ιστορικό, παλαιότερα δεν με πείραζε καθόλου να τρώω μακαρόνια σκέτα, να χάνω γεύματα, να την περνάω με μία σαλατούλα...

Λέτε να πάσχω από κατοχικό σύνδρομο του μέλλοντος; (φοβάμαι την κατοχή που δεν έχω ζήσει και που πιθανόν να έρθει και θέλω να μαζέψω λίπος όπως οι αρκούδες)...