Parkour Evolution

EMBED-Damien Walters Vaults Off Moving Car - Watch more free videos

Σε ένα από τα πρώτα μου post είχα βάλει ένα απίστευτο video ενός καταπληκτικού τύπου που εξασκούσε το parkour.

Στο τροκτικό είδα ένα video στο οποίο ένας τύπος θεωρώ ότι κάνει πολύ πιο δύσκολες γυμναστικές ασκήσεις. Δείτε το, αξίζει!!!

Η Ελλάδα στο μάτι του κυκλώνα

Πολλοί αναλυτές έχουν μιλήσει εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία για την κρίση που έρχεται στην Ευρώπη και αυτή δεν είναι η περίφημη κρίση ενέργειας, ούτε η κρίση του πόσιμου νερού. Είναι η κρίση των μεταναστών από τις λεγόμενες «αναπτυσσόμενες» χώρες, τις χώρες της Αφρικής και της Ασίας, δηλαδή κυρίως της Ινδίας και της Κίνας.

Έχουμε την ατυχία να είμαστε Ευρωπαϊκό σύνορο και μάλιστα η κοντινότερη χώρα και με την καλύτερη πρόσβαση και για αυτές τις δύο Ηπείρους. Επίσης έχουμε την ατυχία να μην γειτνιάζουμε με προηγμένες οικονομικά χώρες.

Είμαστε δηλαδή στο κέντρο του κυκλώνα. Και τον κυκλώνα τον βιώνουμε καθημερινά. Η χώρα μας υπομένει το καθημερινό βάρος οικονομικών μεταναστών που έρχονται εδώ ψάχνοντας για ένα καλύτερο αύριο, που τους έχουν υποσχεθεί διάφοροι και για διάφορους λόγους.

Τα κύματα είναι διακριτά. Αν εξαιρέσουμε κάποια αρχικά μικρότερα (π.χ. Πολωνοί και κάποιοι Άραβες ή Ιρανοί) στην αρχή ήρθαν οι Αλβανοί (που εγώ πια τους θεωρώ αφομοιωμένους), μετά οι Βούλγαροι, οι Ρουμάνοι, άνθρωποι από την πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. και μετά άρχισαν τα κύματα των Πακιστανών, Νιγηριανών, Κινέζων, ανθρώπων από τη Σιέρρα Λεόνε κ.ο.κ. Ο κατάλογος μακρύς. Και οι άνθρωποι σε κάθε κύμα πιο εξαθλιωμένοι από το προηγούμενο. Η κοινωνία στην οποία μεταναστεύουν επίσης δεν είναι και η πιο ευημερούσα. Στόχος τους πολλές φορές η μετακίνηση σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κάτι που όμως δεν είναι τόσο εύκολο όσο νομίζουν. Αποτέλεσμα; Ξεμένουν εδώ.

Κάθε κοινωνία έχει ένα μέγιστο ποσοστό ανθρώπων που μπορεί να αφομοιώσει ειρηνικά σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Δεν ξέρω αν αυτό είναι 5 ή 10% επί του συνολικού πληθυσμού, κατανοώ όμως ότι το έχουμε προ πολλού ξεπεράσει. Ήδη ο κόσμος έχει αρχίσει να ανησυχεί. Νιώθει την καθημερινότητά του να μεταβάλλεται, την ασφάλειά του να απειλείται. Όταν δεν υπάρχουν δουλειές, όταν δεν υπάρχει κράτος πρόνοιας ούτε για τους νόμιμους πολίτες, τότε και οι παράνομοι μετανάστες όντας ταλαίπωροι και πεινασμένοι, με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθούν σε παραβατική συμπεριφορά. Όταν δε αυτή αρχίσει να διογκώνεται, θα προκαλέσει εντονότερη αντίδραση απέναντι σε αυτούς και θα οδηγηθούμε σε φαύλο κύκλο.

Η ζωή στην Αθήνα και ειδικά στο κέντρο έχει αλλάξει. Νιώθεις τον κίνδυνο στον αέρα. Παλιά κυκλοφορούσα πολύ στο κέντρο. Εκεί έκανα τις βόλτες μου, εκεί έβγαινα, εκεί δούλευα για δυόμισι χρόνια, έως και πριν ένα χρόνο. Είχα σαφή εικόνα του τι συνέβαινε. Ναι υπήρχαν τοξικομανείς. Ναι, υπήρχαν και γειτονιές που έβλεπες αλλοδαπούς με διακριτές εθνικότητες. Είχες όμως την αίσθηση πως τα πράγματα εξελισσόντουσαν σχετικά ομαλά. Τώρα, τελευταία έχω την αίσθηση ότι η κατάσταση έχει μεταβληθεί.

Εκεί που έβλεπα ομάδες ανθρώπων, τώρα βλέπω πλήθη. Εκεί που τους παρακολουθούσα να συζητούν, τώρα τους βλέπω να σχηματίζουν ομάδες των πέντε και έξι, να ακινητοποιούν αυτοκίνητα και με τα χέρια μέσα από τα παράθυρα να ζητούν χρήματα από τους οδηγούς απειλώντας τους. Άλλοτε τους βλέπω απλά να σπάνε αμάξια, έτσι για το κέφι τους. Να κυνηγάνε πεζούς. Όταν πας να περπατήσεις ανυποψίαστος σε συγκεκριμένους δρόμους στο κέντρο, αν είσαι τυχερός μπορεί να βρεθεί κάποιος αλλοδαπός και να σε προειδοποιήσει ότι πρέπει να αλλάξεις κατεύθυνση γιατί ο συγκεκριμένος δρόμος αποτελεί ορμητήριο συμμοριών που σίγουρα θα σε ληστέψουν. Και μετά είναι η οσμή. Πολλοί δρόμοι του κέντρου αποδίδουν οσμή ούρων, βρώμας και σαπίλας.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει ένα κράτος που ως συνήθως παρακολουθεί ανήμπορο να επέμβει και να δώσει λύσεις. Και εκεί βρίσκει γόνιμο έδαφος να αναπτυχθεί ο εθνικισμός. Κάπως έτσι δεν άνθισε και ο εθνικοσοσιαλισμός στην Γερμανία του προηγούμενου αιώνα; Τα αποτελέσματα σε όλους μας γνωστά…

Σε όποιο κανάλι και να γυρίσω βλέπω υπερέκθεση του ΛΑΟΣ. Και φυσικά προβληματίζομαι. Πιστεύω δε, ότι κάποιο σκισμένο κοράνι, ένα καμένο ημιυπόγειο τζαμί είναι μόνο η αφορμή. Αν δεν μπουν κανόνες στην εισροή μεταναστών, στη διαμονή τους εδώ, αλλά και αν δε βάλουμε και εμείς οι ίδιοι κανόνες στη ζωή μας, θα πνιγούμε. Δεν ξέρω με ποιο τρόπο ακόμα, αλλά ξέρω πως ο εθνικισμός δεν αποτελεί λύση. Ούτε η βία, ούτε οι συγκρούσεις. Ούτε το να κάνει τη δουλειά της αστυνομίας η Χρυσή Αυγή. Ούτε το να περιμένουμε εμείς οι ίδιοι ανήμποροι και αποκλεισμένοι τη Χρυσή Αυγή να μας σώσει.

Εγώ αυτή τη στιγμή θεωρώ ότι το κορυφαίο ζήτημα για την κοινωνία μας δεν είναι το όνομα της Μακεδονίας ούτε κάποιο άλλο τυπικό ζήτημα. Θεωρώ ότι το πιο ουσιαστικό είναι το θέμα των μεταναστών. Και νιώθω ότι πρέπει να το λύσουμε σύντομα, αλλιώς θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.

Τέλος, θεωρώ ότι η μοναδική λύση που μπορεί να δοθεί είναι πολιτική. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται πολιτική βούληση. Και φυσικά χρειάζεται και πολιτική ικανότητα, που καταπώς φαίνεται εκλείπει πανηγυρικά.

Η πόλη που ζούμε...

Εχτές το βράδυ γύρισα κουρασμένος από τη δουλειά. Ευτυχώς είχε θέση για να παρκάρω το μηχανάκι μου 15 μέτρα από το σπίτι μου. Όπως καταλάβατε πιθανόν, εκεί που μένω υπάρχει πρόβλημα με το παρκάρισμα. Σήμερα το πρωί, όταν κατέβηκα να πάω σε μία δουλειά, βρίσκω στη σέλα το μήνυμα της φωτογραφίας!

Αν δεν μπορείτε να διακρίνετε, λέει:
"Αν ξαναβάλεις έτσι τη μηχανή σου, βρωμοαλήτη, να πιάνεις θέση αυτοκινήτου, θα περάσω με το τζιπ μου από πάνω της"

Σχόλια:

1ο Μπαίνω στον πειρασμό να δικαιολογηθώ. Θα πω όμως μόνο τούτο: Ναι, είχα παρκάρει τη μηχανή μου ΣΧΕΔΟΝ οριζόντια. Ναι, χωρούσε αυτοκίνητο. Όμως σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν μεγαλύτερο από SMART, γιατί το μηχανάκι είχε 30 εκατοστά πίσω και 15 μπροστά.

2ο Αν υποθέσουμε ότι ο κύριος έψαχνε να παρκάρει, αυτό σημαίνει ότι άφησε το αυτοκίνητό του καταμεσής του δρόμου και άρχισε να γράφει μηνύματα. Αν είναι κάποιος γείτονας, πάει να πει πως μάλλον με έχει βάλει στο μάτι για κάποιο λόγο.

3ο Ο άνθρωπος αυτός σε κάθε περίπτωση έχει αυξημένη επιθετικότητα, διαταραχή των παρορμήσεων άγχος και διαταραχή του συναισθήματος, από δυσθυμία έως κατάθλιψη.
Σε κάθε περίπτωση η ζωή στην Αθήνα του κάνει πολύ κακό. Κακό κάνουν όμως σε καθένα μας τέτοιες πρωτοβουλίες δήθεν απειλητικών μηνυμάτων που θέλουν να μας περιορίσουν.

4ο Αν έχει όντως τζιπ στην Κυψέλη, κάνει πολύ κακώς. Εδώ μηχανάκι έχω και μπορεί να παρκάρω και στο επόμενο τετράγωνο.

5ο Ξαναπάρκαρα το μηχανάκι μου στην ίδια θέση. Στη θέση του δικού του μηνύματος έβαλα ένα δικό μου, με την ελπίδα να το δει. Τον προτρέπω ευγενικά να ζητήσει βοήθεια από επαγγελματία. Προσφέρομαι να του τη δώσω εγώ λόγω ειδικότητας. Και μάλιστα σε τιμή φιλική...

Η μέρα που τελείωσε το Χρήμα

Ήταν μία ημέρα γλυκιά σαν μέλι.

Φυσούσε ένα απαλό και δροσερό αεράκι.

Τα παιδάκια έπαιζαν στις παιδικές χαρές. Οι ηλικιωμένοι καθόντουσαν στα παγκάκια και ατένιζαν τον ορίζοντα.

Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι αυτοκίνητα.

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι ήταν στις δουλειές τους.

Οι νοικοκυρές χαρούμενες έκαναν την μπουγάδα τους.

Παντού υπήρχε ατελείωτη ευτυχία.

Και όλη αυτή η ευτυχία διακινούταν κάτω από την σκιά της σεβαστής μας Ακρόπολης, του παγκόσμιου μνημείου του εκλεκτού μας πολιτισμού.

Και τότε έγινε.

Αυτό που έγινε ήταν η διακοπή του τηλεοπτικού προγράμματος.-Που διέκοψε ακόμα και τη Μενεγάκη.

Το πλάνο ήταν στατικό.

Ένα πόντιουμ.

Ένα άδειο πόντιουμ.

Και ένας σεβαστός κύριος να ανεβαίνει με αργές κινήσεις τα δύο σκαλιά προς αυτό και τα μικρόφωνα.

Ήταν ο καλός μας Πρωθυπουργός.

Απέφευγε να κοιτάξει τις κάμερες καταπρόσωπο.

Ξεκίνησε με τη συνηθισμένη του προσφώνηση:

« Ελληνίδες, Έλληνες…»

Έκανε μία ατελείωτη παύση.

Ξαναείπε: « Ελληνίδες, Έλληνες…»

Και μετά με το σκαμπρόζικο ύφος του: « Έχω να σας ανακοινώσω κάτι πολύ σημαντικό: Σήμερα και επίσημα πρέπει να σας ανακοινώσω πως τελείωσαν τα χρήματα του Ελληνικού κράτους. Κυρίες και κύριοι, χρεωκοπήσαμε.»

Κοίταξε δεξιά, έπειτα αριστερά. Σα να περίμενε βοήθεια. Η βοήθεια δεν ήρθε από πουθενά.

Αυτό που ήρθε απότομα ήταν τα παράσιτα, που χάλασαν μονομιάς όλα τα κανάλια.

Και τότε ήρθε από παντού μία εκκωφαντική σιωπή. Ο χρόνος σταμάτησε, για πόσο δεν μπορώ να πω. Τα αυτοκίνητα ακινητοποιήθηκαν, τα παιδιά έπαψαν να παίζουν, η μπουγάδες κοκκάλωσαν στα σχοινιά απλώματος και όλοι άρχισαν να κοιτούν ο ένας τον άλλο, μέσα στην απόλυτη σιωπή και με μία αμηχανία τρομακτική.

Ένοιωθες την καρδιά όλων να αρχίζει να πάλλεται με τρομακτικούς ρυθμούς, τις κόρες τους να διαστέλλονται, τον κρύο ιδρώτα να αρχίζει να ρέει άφθονο, το μυαλό να προσπαθεί να συλλάβει αυτό που μόλις είχε ακουστεί και να συνειδητοποιεί αυτό που θα ακολουθούσε.

Και την ακριβώς επόμενη στιγμή όντως ακολούθησε. Και ήταν χειρότερο από αυτό που θα μπορούσε να φανταστεί ο οποιοσδήποτε. Ήταν καθολικός, ολοκληρωτικός και τρομερός ΠΑΝΙΚΟΣ!

Όλα τα αυτοκίνητα άρχισαν να τρέχουν, οι εργαζόμενοι να φεύγουν από τις δουλειές τους. Κάποιοι άρχισαν να σπάνε ότι έβρισκαν μπροστά τους και να κάνουν βανδαλισμούς.

Παντού επικρατούσε χάος. Σε λίγο άρχισαν να ξεπηδούν παντού φωτιές. Τα αεροδρόμια έκλεισαν. Πολύς κόσμος κατέκλυσε τις πρεσβείες.

Σε μία ώρα οι ουρές των αυτοκινήτων στους συνοριακούς σταθμούς έφταναν τα 15 χλμ., ενώ στα λιμάνια χιλιάδες κόσμου περίμεναν να επιβιβαστούν σε κάποιο πλοίο. Τα μικρά πλεούμενα λίγο αργότερα αρμένιζαν με προορισμό γειτονικές χώρες.

Σε 5 ώρες όλη η πολιτική ηγεσία βρισκόταν στο εξωτερικό, κυρίως στην Ελβετία όπου και βρίσκονταν οι καταθέσεις τους. Παντού επικρατούσε αναρχία.

Εκείνη την ημέρα 50.000 άνθρωποι βρήκαν το θάνατο. Το βράδυ, στην ερημωμένη πια χώρα στις 23:55 όλα τα τηλεοπτικά κανάλια ξαναβρήκαν το σήμα.

Όλα ανεξαιρέτως έδειχναν το ίδιο σήμα. Το ίδιο πόντιουμ με το πρωί.

Ο ίδιος καλός κύριος πήρε το λόγο.

«Ελληνίδες, Έλληνες», είπε καταβεβλημένος.

« Ελληνίδες, Έλληνες» είπε,

«Καλή πρωταπριλιά!»

Το σχέδιό του είχε ολοκληρωθεί. Όλοι αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για τα κακά του δημόσιου βίου, είχαν αποχωρήσει από τη χώρα. Είχαν μείνει μόνο οι τίμιοι, αυτοί που δεν είχαν τη δυνατότητα να φύγουν.

Αυτή ήταν η επανίδρυση του κράτους. Ενός κράτους που θα ήταν πλέον τίμιο και σωστό. Και που θα το λειτουργούσαν αυτοί που είχαν μείνει πίσω.

Η απώλεια του σήματος δεν ήταν μεθοδευμένη. Ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Συμβαίνουν αυτά στις δορυφορικές συνδέσεις. Γιατί και το πόντιουμ και ο σπουδαίος αυτός κύριος ήταν στο εξωτερικό.-

Σημ: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή γεγονότα είναι τυχαία. Το παραπάνω κείμενο είναι απολύτως φανταστικό. Είστε όμως ελεύθεροι να κάνετε οποιονδήποτε συνειρμό θέλετε…

Για εμένα το καλύτερο τραγούδι της Eurovision

Κίνημα Ενδυνάμωσης Ταλαίπωρων Κυβερνώντων

Είμαι ειδικευόμενος γιατρός. Διαβάζω για διάφορους εργαζόμενους στο Δημόσιο τομέα, που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν έχουν πληρωθεί εδώ και καιρό. Το ίδιο ισχύει και για εμάς. Δεν έχουμε πληρωθεί τις εφημερίες που έχουμε κάνει εδώ και πέντε μήνες.

Τον Ιανουάριο, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την Υγεία. Οι διατάξεις του, ήταν αποτέλεσμα της συλλογικής σύμβασης που είχαμε υπογράψει το Δεκέμβριο. Η συζήτηση στη Βουλή κράτησε για τέσσερις ημέρες, όσο κράτησε δηλαδή και η συζήτηση του προϋπολογισμού. Αυτά που εντέλει ψηφίστηκαν δεν ήταν τα ίδια με τα προσυμφωνημένα, αλλά υπήρχαν πολλές εκπτώσεις σε διάφορες διατάξεις. Η ισχύς του νομοσχεδίου ξεκινούσε από 1/1/09. Όμως, στο οικονομικό κομμάτι, ακόμα δεν έχουν ενσωματωθεί οι αυξήσεις στους μισθούς μας και είναι μέσα Μαΐου. Στις ερωτήσεις μας οι υπεύθυνοι του λογιστηρίου απαντούν πως περιμένουν ερμηνευτική εγκύκλιο από το υπουργείο. Σε αυτή που ήρθε στα Νοσοκομεία, όπως διαβάζω στο ygeianet.gr, λέει κάπου πως πρώτο εξάμηνο του 2009, λογίζεται η διαδικασία που ξεκινά την 11/4/09 (;)(;).

Άρα, συνεχίζω να παίρνω 1080 ευρώ (είμαι παντρεμένος με παιδί). Τις τελευταίες ημέρες μαθαίνω πως υπάρχει ένα επίδομα που έχει δοθεί σε κάποιους από τους εργαζόμενους που υπάγονται στο Υπουργείο Υγείας και αφορά όλους τους ειδικευόμενους και τους υπόλοιπους που εργάζονται με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου. Φυσικά και δεν παίρνουμε αυτό το επίδομα, παρόλο που η υπόθεση έχει τελεσιδικήσει. Για να το πάρουμε πρέπει να κάνουμε προσφυγή ανά νοσοκομείο (;) και να πληρώσουμε δικηγόρους, για να δικαιωθούμε και να λάβουμε το επίδομα που μας οφείλουν (προσωπικά δεν νομίζω πως το δημόσιο θα μας το δώσει ποτέ). Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνούμε πως με κάποιο νόμο που δεν ξέρω πότε ψηφίστηκε τα χρέη του Δημοσίου για πάνω από δύο χρόνια παραγράφονται!

Με βάση αυτά τα ολίγα που μόλις ανέφερα, νομίζω πως ήρθε και η ώρα να κάνω την πρότασή μου. Πιστεύω λοιπόν, πως όλα αυτά τα χρήματα και γενικότερα οτιδήποτε μας χρωστά το Δημόσιο πρέπει να του τα χαρίσουμε. Γιατί σαφέστατα όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τις μισθοδοσίες μας πιστεύουν πως δεν τα χρειαζόμαστε, γι’ αυτό και ποτέ μα ποτέ δεν μας τα καταβάλλουν εγκαίρως! Και αφού κουτσοβολευόμαστε με τόσα χρωστούμενα, τότε είναι βέβαιο πως θα ανταπεξέλθουμε και χωρίς αυτά!

Επίσης, πρέπει να ομολογήσω πως είμαι πολύ ευχαριστημένος να ξέρω ότι οι μισθοί μας πραγματικά πιάνουν τόπο και γίνονται πανάκριβα ταξίδια, προμήθειες μεσαζόντων, βίλες, κότερα, πανάκριβα πολυτελή αυτοκίνητα, «επενδύσεις» σε offshore «εταιρίες» σε νησιά που δεν θα επισκεφτούμε ποτέ και που έχουν εξωτικά ονόματα. Έχω κοινωνική συνείδηση και χαίρομαι να βλέπω αυτούς τους «λίγους» συνανθρώπους μας να προκόβουν και να πηγαίνουν μπροστά, αυτοί, τα παιδιά τους, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους!

Επίσης πρέπει να σας πω ότι περιμένω με αγωνία να περάσει το καλοκαίρι για να μπορέσω να απολαύσω το καινούργιο φορολογικό κρεσέντο στο οποίο πιθανότατα θα επιδοθούν οι κυβερνώντες (και οι 300, εγώ δεν κάνω διακρίσεις), και το οποίο ελπίζω να κάνει την διαφορά, έτσι ώστε ούτε ένας από τους κατέχοντες σοβαρές θέσεις στο δημόσιο βίο να μην προβληματιστεί για την προσωπική του ευημερία ούτε μία στιγμή (γιατί μπορεί να χάσει καμιά ώρα νυχτερινής ανάπαυσης και αυτό δεν θα το άντεχα-μιλάμε για πολλές τύψεις).

Τέλος, κλείνοντας οφείλω να αναφέρω πως πρέπει δια νόμου να απαγορευτεί η δημοσίευση και η έρευνα οιονδήποτε σκανδάλων, διότι είναι πασιφανές το γεγονός πως όλα αυτά είναι συκοφαντίες και δάκτυλος των ξένων δυνάμεων που θέλουν να δημιουργήσουν αναταραχή και προβλήματα στον πολύ γερό κοινωνικό ιστό της χώρας μας. Η άποψη μου ενδυναμώνεται από το γεγονός πως σε κανένα σκάνδαλο δεν βρέθηκε ούτε ένας ένοχος και φυσικά δεν τιμωρήθηκε κανένας από αυτούς που κατηγορήθηκαν. Άρα, είναι λογικό να συνάγουμε από τα παραπάνω ότι η ανακίνηση τόσων και τόσων σκανδάλων δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από χυδαία προβοκάτσια!

Αυτά για τώρα και περιμένω απόψεις για να ενδυναμώσουμε το κίνημα που μπορεί να ονομαστεί «Κίνημα Ενδυνάμωσης του Εισοδήματος των ταλαίπωρων Κυβερνώντων»

Η εποχή των χοίρων

Ξεκινάω αυτό το κείμενο, ξέροντας ότι μάλλον θα στενοχωρήσω αρκετούς. Ορισμένοι θέλουν να πιστεύουν ότι οι χοίροι είναι χαριτωμένα ζώα. Δεν το νομίζω. Ορισμένοι μάλιστα, κυρίως σε άλλες χώρες τα προτιμούν ως κατοικίδια. Και εδώ διαφωνώ κάθετα.

Ο χοίρος είναι ένα κατ' εξοχήν χρήσιμο ζώο. Σε αυτό βασίζεται σημαντικό κομμάτι της διατροφής μας. Είναι όμως και κατ΄ εξοχήν βρώμικο ζώο. Σε αυτό βασίζεται κατά βάση η απαίσια μυρωδιά του και οι φρικτές του συνήθειες.

Ο σοφός κινέζικος λαός συμπεριέλαβε το χοίρο στο ωροσκόπιο του και του απέδωσε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά-ας τα δούμε λίγο και ας τα σχολιάσουμε, με βάση την εικόνα του ανθρώπου που έχουμε εμείς όταν τον χαρακτηρίζουμε γουρούνι, έτσι για να κάνει λίγο αντίστιξη:

Το Γουρούνι είναι το δωδέκατο και τελευταίο Κινέζικο Ζώδιο του Κινέζικου Ωροσκοπίου. Συμβολίζει την γονιμότητα, την αλήθεια και την καλοτυχία. (τη γονιμότητα ναι, αφού γεννά δύο φορές το χρόνο, 5-20 γουρουνάκια και αφού το αρσενικό κατά τον οργασμό του μπορεί να αποδώσει έως και 200-250 ml σπέρματος) Οι Κινέζοι δίνουν το βραβείο ειλικρίνειας στο Γουρούνι (και οι άνθρωποι-γουρούνια είναι το ίδιο, αφού εκφράζονται ομοίως. Δεν νοιάζονται ποσώς για κοινωνικές συμβάσεις, υποχρεώσεις, αναστολές).

Πράγματι, τα Γουρούνια θα προσπαθήσουν να κατακτήσουν την ευτυχία με όπλα την εντιμότητα, την ειλικρίνεια και την υπομονή τους.( Γι' αυτό να είστε σίγουροι. Κάτι γουρούνια τα οποία βλέπω στην τηλεόραση, πάσχουν κυρίως σε αυτά τα τρία χαρακτηριστικά). Τους αρέσει να απομονώνονται ειδικά όταν δουλεύουν ή ασχολούνται με κάτι σημαντικό. (Όπως το πως θα προετοιμαστεί το έδαφος για την επόμενη κομπίνα, τί κινήσεις θα χρειαστούν, ποιοί θα λαδωθούν, που θα πάνε διακοπές, και άλλα εξίσου σημαντικά).

Χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια για να κάνεις ένα Γουρούνι να αισθανθεί άνετα μαζί σου (εγώ τα γουρούνια του περιβάλλοντος χώρου τα βλέπω να συμπεριφέρονται κατά το χείριστο τρόπο από τη στιγμή ακόμα της γνωριμίας) αλλά όταν τα καταφέρεις θα ανακαλύψεις μια ζεστή καρδιά που θα σε υποστηρίξει όποτε χρειαστεί (κρατάτε και καμιά επιφύλαξη, δεν κάνει κακό). Τα Γουρούνια είναι γενικά φιλειρηνικά και τους αρέσει να βρίσκονται στην φύση (όπως και όλα τα ζώα, άλλο όμως να ζεις στη φύση και άλλο να κάνεις το χώρο γύρω σου Ζούγκλα). Έχουν οικολογικές ανησυχίες και προτιμούν να ζουν στην ύπαιθρο παρά σε μεγάλες πόλεις. (Και η Μύκονος ύπαιθρος είναι-με την καλή έννοια πάντα).

Οι άνθρωποι Γουρούνια είναι πολύ ενεργοί το φθινόπωρο και ειδικά τον Νοέμβριο που είναι και ο αγαπημένος τους μήνας (είναι μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Επίσης έως τότε έχουν περάσει στη ζούλα όλες οι νομοθετικές τροποποιήσεις, όταν όλοι έλειπαν τον Αύγουστο και στις αρχές Σεπτέμβρη, οπότε τότε αρχίζει να ρέει το χρήμα από τα νέα παράθυρα που έχουν δημιουργηθεί ) . Κατά τη διάρκεια της ημέρας κυβερνάνε μεταξύ των ωρών 21:00 και 23:00 (εδώ δεν σχολιάζω τίποτε-τα είπε όλα ο ποιητής κινέζος αστρολόγος-με κάλυψε απόλυτα-κοινώς δεν δουλεύουν καθόλου-σκέφτεστε κάποιους;). Τους αρέσουν τα κόκκινα, ροζ και άσπρα χρώματα και λατρεύουν να τρώνε φρούτα και λαχανικά (εκεί που έχουν φτάσει τα φρούτα και τα λαχανικά, μόνο με χαβιάρι και σολομό κοντράρονται). Τους συναντάμε κυρίως στην Αυστραλία, την Βόρεια Ευρώπη και την Αφρική (στην Αφρική συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα). Το Γουρούνι συνδέεται άμεσα με τους πλανήτες Αρη και Δία ( δηλαδή εγώ ήξερα το πετάει πετάει ο γάιδαρος- ίσως το γουρούνι να είναι UFO στο μυαλό, εγώ δεν το πιστεύω).

Τα Γουρούνια είναι πολύ γενναιόδωρα, μερικές φορές περισσότερο απο όσο πρέπει (πολύ συχνά είναι περισσότερο γενναιόδωρα απ ' όσο πρέπει- είναι όμως γενναιόδωρα κυρίως με τους εαυτούς τους) . Τους αρέσει να βοηθάνε τους άλλους τόσο πολύ ώστε κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους (Αυτό το χέρι που κάνει και άλλα όπως να βάζει βαρύγδουπες υπογραφές εκεί που δεν πρέπει και όχι εκεί που πρέπει). Στις σχέσεις τους προσπαθούν να φέρονται με ειλικρίνεια και εντιμότητα και περιμένουν ανταπόδοση για αυτή τους τη συμπεριφορά (η ανταπόδοση σύμφωνα με τον κώδικα του δικαίου που υποστηρίζουν είναι επί 100 ή επί 1.000) . Τους αρέσει η οικογένεια και κατά πάσα πιθανότητα θα παντρευτούν νωρίς ( μπορεί να κάνουν και πολλές κουμπαριές, είναι χρήσιμες).

Οι άνθρωποι Γουρούνια είναι οι καλύτεροι γνώστες της τέχνης του σεξ ( το οποίο εξασκούν σε όλους μας ακατάπαυστα) . Οι ερωτικοί τους σύντροφοι τους θαυμάζουν για την δημιουργικότητα τους και την αντοχή τους ( ναι, αυτό είναι αλήθεια, η φαντασία μας είναι μικρότερη της δικής τους, και η αντοχή μας επίσης- καλά πως δεν μας έχουν ξεπαστρέψει ακόμα;). Προσπαθούν να περνάνε καλά ότι και αν κάνουν ( συνήθως ένα πράγμα κάνουν- είπαμε, αυτό με την αστείρευτη αντοχή). Ταιριάζουν απόλυτα με το Κουνέλι, το Πρόβατο και την Τίγρη (εδώ μένω άλαλος).

Τα Γουρούνια είναι οπαδοί της μελέτης ( γιατί όσο και να το κάνουμε χρειάζεται ένα σχέδιο για να καταστρέψεις μία ολόκληρη χώρα και μερικοί να μην το παίρνουν καν χαμπάρι). Θέλουν να διαβάζουν και να ενημερώνονται για διάφορα θέματα. Προσπαθούν να μαθαίνουν συνεχώς καινούργια πράγματα. (κυρίως κοπιάρουν και κομπίνες του εξωτερικού, με μερικές τροποποιήσεις για να δέσουν με τα εδώ δεδομένα). Επίσης, τους αρέσει να ψωνίζουν ακριβά ρούχα και κοσμήματα και δεν ενδιαφέρονται για το χρήμα (κυρίως το δημόσιο χρήμα που υπάρχει για να τους εξυπηρετεί) . Συνήθως ξοδεύουν περισσότερα από όσα αντέχει η τσέπη τους αλλά δεν τους νοιάζει και πολύ (είπαμε, η τσέπη δεν έχει χρήμα. Κυκλοφορούν ή με χρυσές πιστωτικές χρεωμένες σε οργανισμούς, υπουργεία, και τράπεζες) .

Ειρηνικό από την φύση του, το Γουρούνι θα κάνει τα πάντα για να αποφύγει καυγάδες και φασαρίες ( γιατί όταν είσαι ένοχος δεν είναι συνετό να πολυφωνάζεις-και αυτό όμως είναι σχετικό) . Σαν κοινωνικό πλάσμα που είναι, του αρέσει να βγαίνει έξω, ειδικά για φαγητό, να πηγαίνει σε εκδηλώσεις και κοινωνικές συνευρέσεις (και αποφεύγει πάση θυσία την ψυχοφθόρα εργασία). Δεν θέλει να μένει για πολύ διάστημα μόνο του (αποζητά την παρέα και την υποστήριξη άλλων γουρουνιών για να κάνουν μαζί τις γουρουνιές τους).

Και τέλος, εκτός από όλα αυτά, μπορεί να είναι και υπεύθυνο για την γρίππη που θα μας ξαποστείλει όλους, έτσι για να ησυχάσουμε από τούτο τον μάταιο κόσμο.

σημ.: Οποιοσδήποτε έχει την δυνατότητα να συνδέσει συνειρμικά τα παραπάνω με οποιοδήποτε πρόσωπο του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Ο συγγραφέας όμως, όταν τα έγραφε, είχε υπόψιν του τα Ufo που είναι ανάμεσα στους πλανήτες Άρη και Δια που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Μια γεύση από άνοιξη...

Είμαστε σχεδόν στο καλοκαίρι.



Εγώ όμως αυτό το διήμερο έζησα την άνοιξη σε όλο της το μεγαλείο.



Ηρεμία και απέραντη ομορφιά.



Ομορφιά και μυρουδιές που δεν περιγράφονται με λέξεις...



Λίγο περισσότερο χρόνο ήθελα, όπως οι περισσότεροι από εμάς εξάλλου, να μείνω εκεί λίγο ακόμα.



Είναι αλήθεια, ο ήλιος μας και ο τόπος μας είναι πολύ όμορφοι.



Κρίμα που πρέπει να τα πληρώνουμε και τα δυο τόσο ακριβά...



Και για να μη μένετε με ερωτηματικά, οι φωτογραφίες είναι από τη λίμνη Πλαστήρα...

Ζωγράφος Ελέφαντας

Πολλές φορές λέμε κοίτα αυτόν τον συνθέτη π.χ. Είναι σαν ελέφαντας. Η κοίτα εκείνο τον ηθοποιό! Είναι τόφαλος! Πω πω! ούτε ελέφαντας να ήτανε!
Εδώ όλες οι μεταφορές και οι παρομοιώσεις πάνε περίπατο.
Είναι καλλιτέχνης, ζωγράφος, και είναι πράγματι ελέφαντας! Το άτομο δεν παίζεται! Ελπίζω και αυτοί που τον φροντίζουν να έχουν αντίστοιχες ευαισθησίες με αυτόν...

Vocal people

Θα ορκιζόμουνα ότι έχουν τουλάχιστον κάποιο beat box ή έστω μπάσο. Απ' ότι υποστηρίζεται όμως στο βιντεάκι αυτό δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από τις φωνές τους. Δεν μπορώ να πω είναι και λίγο αστείοι ώρες ώρες, λίγο υστερικοί λίγο αλλοπαρμένοι. Είναι όμως σίγουρα μία ενδιαφέρουσα άποψη για τα φωνητικά

Οξυγόνο...

Oxygen from Christopher Hendryx on Vimeo.

Γιατί τελικά και το οξυγόνο μπορεί να αντιμετωπίζει ουκ ολίγα προβλήματα...

Η θέση του Έλληνα στην πυραμίδα των ειδών

Είναι πραγματικά απορίας άξιο, το πώς καταφέρνει να πορεύεται στο χρόνο το Ελληνικό κράτος. Η ίδια η συνέχισή της ύπαρξης του αποτελεί πραγματικό παράδοξο, άξιο προς μελέτη. Πιστεύω πραγματικά ότι ο Έλληνας είναι είδος προς διατήρηση αλλά και μελέτη. Επίσης πιστεύω ότι ό Έλληνας ανήκει στα κορυφαία επίπεδα της πυραμίδας του ανθρώπινου είδους, αν δεχτούμε πως μπορεί να υπάρξει τέτοια. Αυτό που λέω δεν αποτελεί προβοκατόρικη δήλωση, ούτε είναι κάτι που το λέω γιατί μου αρέσει να μας αυτοεπαινώ. Είναι όμως μία διαπίστωση που βασίζεται στην καθημερινότητα, την παρατήρηση και την συνεπαγόμενη εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων από τα δύο προηγούμενα.
Συχνά μου αρέσει να παρατηρώ τη φύση, να βλέπω τι ισχύει εκεί και να μεταφέρω τις αλήθειες αυτές στην ανθρώπινη πραγματικότητα. Γιατί μπορεί ο άνθρωπος να είναι κατά πολλούς η κορωνίδα αυτού του πλανήτη, λογικό όμως είναι να υποθέσουμε πως και αυτός υπάγεται στα ίδια δεδομένα που ισχύουν για όλα τα είδη. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν πρώτα να δούμε τι ισχύει στη φύση.

Στη φύση λοιπόν, η οργάνωση της κοινωνίας του κάθε είδους είναι ανάλογη με τη θέση του στην τροφική αλυσίδα και παρουσιάζει φυσικά και κάποια αναλογία με το μέγεθός του. Αυτή η θέση διαχρονικά μπορεί να παρουσιάζει μικρές μεταβολές, σε γενικές γραμμές όμως παρουσιάζει σταθερότητα. Έτσι, είδη όπως τα μυρμήγκια, οι μέλισσες κτλ., ζουν σε πολυπληθείς-μαζικές κοινωνίες με σαφή δομή και λειτουργίες. Το άτομο εξυπηρετεί το σύνολο και δεν θα μπορούσε εξάλλου να είναι αλλιώς, γιατί το άτομο ως τέτοιο δεν θα είχε καθόλου καλές πιθανότητες επιβίωσης αν προσπαθούσε μόνο του να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της καθημερινότητας. Όσο ανεβαίνουμε στην τροφική αλυσίδα οι κοινωνίες μικραίνουν, τα ζώα είδη μεγαλώνουν σε μέγεθος και οι φυσικοί τους κυνηγοί λιγοστεύουν, έτσι ώστε η επιβίωσή τους να εξαρτάται βασικά από την εύρεση τροφής και όχι από τον κίνδυνο από άλλα είδη.

Επίσης όσο ανεβαίνουμε στην τροφική αλυσίδα, τόσο αρχίζει να γίνεται εμφανέστερος ο νόμος της φυσικής επιλογής. Επιβιώνουν τα δυνατότερα άτομα του είδους, αυτά με τις καλύτερες δυνατότητες επιβίωσης, με το μεγαλύτερο, καλύτερο και δυνατότερο σώμα, τις καλύτερες ικανότητες εύρεσης τροφής, αυτοί με το καλύτερο ένστικτο αυτοσυντήρησης που τους βοηθάει να επιβιώνουν, αλλά και με τις μεγαλύτερες ικανότητες προσαρμογής σε πιθανές δυσμενείς συνθήκες.

Ως γνωστόν ο άνθρωπος δεν ξεκίνησε την πορεία του σε τούτο τον κόσμο με τις καλύτερες συνθήκες. Είχε να αντιμετωπίσει πολλούς θηρευτές και πολλές καιρικές αντιξοότητες, αφού το σώμα του δεν ήταν και το καλύτερο όπλο. Είχε όμως το μυαλό που έκανε τη διαφορά. Ανακάλυψε στην πορεία, κάτι που χρησιμοποιούν και κοινωνίες κατώτερων ειδών. Ανακάλυψε τον καταμερισμό των εργασιών και τη δημιουργία ομάδων μικρών στην αρχή, μεγαλύτερων αργότερα, που άρχισαν να του δίνουν το συγκριτικό πλεονέκτημα. Στις κοινωνίες που δημιουργήθηκαν άρχισαν να μπαίνουν κανόνες λειτουργίας, στους οποίους αναγκαζόταν να υπακούει, έτσι ώστε το ατομικό καλό να προκύπτει μέσα από την υπακοή στο γενικό καλό. Έτσι μπορεί μεν ορισμένα προικισμένα άτομα να μην εκδήλωναν το πλήρες δυναμικό τους λόγω των υποχρεώσεών τους στα λιγότερο ικανά άτομα, αλλά τελικά ωφελούνταν γιατί στις πολύ δύσκολες στιγμές απολάμβαναν της προστασίας από την ομάδα, την κοινωνία και από τους κανόνες που όφειλαν όλοι να τηρούν και που αργότερα ονομάστηκαν νόμοι. Άρα τελικώς προέκυπτε και ωφέλεια για αυτούς.

Με βάση αυτά τα συνοπτικά δεδομένα, ας δούμε τι ισχύει στην Ελληνική κοινωνία. Στην σύγχρονη λοιπόν Ελλάδα, υπάρχουν πάρα πάρα πολλοί κανόνες, πολλοί νόμοι. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Μπορεί να σημαίνει ότι υπάρχουν πολύ καλά δομημένες σχέσεις. Μπορεί επίσης να σημαίνει ότι υπάρχει η ανάγκη να περιοριστούν τα άτομα τα οποία έχουν εύκολα την τάση να στρέφονται εναντίον του κοινωνικού συνόλου. Μπορεί κάλλιστα να σημαίνει ότι η Ελληνική κοινωνία είναι πιο προηγμένη από τις άλλες, ότι είναι πιο πολύπλοκη. Μπορεί όμως επίσης να σημαίνει ότι αφού υπάρχουν πάρα πολλοί νόμοι είναι αδύνατον να τηρηθούν στο σύνολό τους και έτσι αυτοαναιρούνται. Με αυτόν τον τρόπο αφήνουν την κοινωνία ανυπεράσπιστη σε μία αναρχία των νόμων, αφού την ίδια στιγμή που ισχύει κάποιος κανόνας για κάποιον που βρέθηκε στη λάθος στιγμή στο λάθος τόπο, δεν ισχύει για κάποιον άλλο, επειδή αυτό το άτομο ήταν στη σωστή στιγμή στο σωστό τόπο όπου δεν υπήρχε η δυνατότητα επιβολής του εν λόγω νόμου-κανόνα. Άρα, η ομάδα-κοινωνία είναι ανυπεράσπιστη και εκτεθειμένη στην τυχαιότητα ή την επιτηδευμένη τυχαιότητα που προκαλείται από κάποια άτομα, πιθανόν αυτά με τις μεγαλύτερες ικανότητες (σύμφωνα με αυτά που ισχύουν στη φύση), αφού αυτά τα άτομα επηρεάζουν το για ποιους ισχύει αυτή η τυχαιότητα και για ποιους όχι..

Δηλαδή η κοινωνία μας μάλλον είναι ατομοκρατούμενη και όχι κοινωνικοκρατούμενη, άρα σύμφωνα με τον αρχικό συλλογισμό περί εξέλιξης των ειδών και των κοινωνιών-πιο εξελιγμένη! Δεν προσπαθεί δηλαδή να υποστηρίξει τον ιστό, αλλά τα μεμονωμένα άτομα! (άρα τα άτομα απολαμβάνουν υψηλότερης θέσης στην αλυσίδα-δεν έχουν ανάγκη από την υποστήριξη των γύρω)

Στην σύγχρονη επίσης Ελλάδα, το κράτος-κοινωνία φαίνεται να παραπαίει. Οι ειδήμονες μιλούν συνέχεια για οικονομικά προβλήματα, για κράτος το οποίο είναι έτοιμο να χρεοκοπήσει. Η ίδια η χώρα δεν έχει ιδιαίτερες πλουτοπαραγωγικές πηγές, δεν έχει βαριά βιομηχανία (δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία γιατί όταν σκέφτομαι τον τουρισμό μου έρχεται αυτόματα στο μυαλό το εξαθλιωμένο δωμάτιο που νοικιάζει κάποιος νησιώτης έναντι εκνευριστικά μεγάλου ποσού στον οποιοδήποτε ταλαίπωρο τουρίστα που έπεσε στα χεράκια του) και ότι έργα κάνει τα κάνει με δανεικά από άλλες «κατώτερες» κοινωνίες, π.χ. την γερμανική που έχει ξεπαραδιαστεί να μας δίνει μέσω της ΕΕ… Παρόλα αυτά και ενώ όλες οι στατιστικές μιλούν για έξαρση της ανεργίας, για τρομερά ποσοστά ανθρώπων που ζουν στη φτώχια, τα καφέ έχουν ακόμα πολύ κίνηση, τα ακριβά εμπορικά κέντρα αυξάνονται και οι Έλληνες έχουν από τις υψηλότερες καταναλώσεις ανά αριθμό κατοίκων σε είδη πολυτελείας στον κόσμο- βλέπε Porshe Cayenne κ.α.-επιβεβαιώνοντας για άλλη μία φορά το μότο- η Ελλάδα παραπαίει αλλά οι πολίτες της ως άτομα ευημερούν.

Στη σύγχρονη Ελλάδα η παιδεία και η Υγεία καταρρέουν ως συστήματα. Παρόλα αυτά, οι Έλληνες συνεχίζουν να ζουν περισσότερα χρόνια, σε πείσμα των στατιστικών, χωρίς όμως να έχουν την κορυφαία μακροζωία που είχαν παλιά, έχοντας όμως πολύ καλή θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Επίσης, παρόλο τον αναλφαβητισμό που ταλανίζει την ατομοκεντρική μας χώρα, οι άξιοι Έλληνες συνεχίζουν να αποτυγχάνουν παταγωδώς στην Ελλάδα, αλλά να διαπρέπουν στο εξωτερικό, σε όλους ανεξαιρέτως τους επιστημονικούς τομείς.

Στη σύγχρονη Ελλάδα, επιμένουμε να ψηφίζουμε τους πιο ανάξιους αντιπροσώπους για να διαχειριστούν την ένδοξη Δημοκρατία μας (πάντα κρίνοντας από τα αποτελέσματα τους στη διακυβέρνηση). Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πιο ικανοί; Αυτό, αν λάβουμε υπόψη μας τους προηγούμενους παράγοντες που ανέλυσα μάλλον μοιάζει αδύνατο. Άρα τι μπορεί να σημαίνει; Ίσως ότι αυτή η επιλογή είναι εκ του πονηρού. Μας βολεύει να διαλέγουμε ανίκανους έτσι ώστε να επιτύχουμε δύο σκοπούς. Ο πρώτος είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός. Ο Έλληνας ως βαθιά δημοκρατικό άτομο δεν ανέχεται να του στερούν το όνειρο. Στην Ελλάδα, όσο ανίκανος και να είσαι, μπορεί να επιτύχεις ανώτατα αξιώματα και τιμή. Όλοι λοιπόν μπορεί να έχουν πρόσβαση στην επιτυχία, όσο χαμηλή και να είναι η νοημοσύνη τους. Ο δεύτερος και φυσικά σημαντικότερος λόγος είναι ότι μόνο έχοντας τέτοιους εκπροσώπους να διαχειρίζονται τους κανόνες λειτουργίας των πραγμάτων μπορεί πραγματικά να αναδειχθεί η ικανότητα του ατόμου, αφού μόνο έτσι μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιήσει όλους τους δυνατούς πόρους του περιβάλλοντος για να επικρατήσει εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και να αυτοσχεδιάσει ανενόχλητος προς την προσωπική επιτυχία.

Στην σύγχρονη επίσης Ελλάδα υπάρχει και ένα άλλο κοινωνικό παράδοξο! Αυτοί που δουλεύουν συνήθως πληρώνονται λιγότερο από αυτούς που τεμπελιάζουν ή μπορεί να μην πληρώνονται καθόλου. Και εξηγούμαι! Ξέρω πολλές ιστορίες ανθρώπων που δουλεύουν στο δημόσιο το οποίο είτε τους έχει φάει χρήματα, είτε τους έχει απλήρωτους για μήνες (προκαλέστε με να σας δώσω λεπτομέρειες!) Έχω όμως ακούσει και πολλές ιστορίες τεμπελχανάδων που το μόνο που κάνουν είναι να βάζουν την υπογραφή τους σε έγγραφα που ούτε καν έχουν διαβάσει και που σε λίγο καιρό έχουν βρεθεί να κατέχουν τεράστιες περιουσίες. (Ποτέ επίσης δεν μου έχει εξηγήσει κάποιος γιατί κάποιος διορισμός στο δημόσιο με τις κανονικές διαδικασίες κάνει από δύο μήνες έως τρία χρόνια, τη στιγμή που το μόνο που χρειάζονται είναι λίγες υπογραφές!)

Στη σύγχρονη Ελλάδα όλοι θέλουν να μεταναστεύσουν, αφού δεχόμαστε με χαρά εκατομμύρια μετανάστες οι οποίοι επιλέγουν να έρθουν εδώ και όχι κάπου αλλού! Δεν μπορεί! Αυτοί κάτι θα ξέρουν!

Στη σύγχρονη Ελλάδα, παρόλη την υποτιθέμενη ανέχεια έχουμε εξοπλιστικά έξοδα και προγράμματα που θα ζήλευαν πολύ μεγαλύτερες και –θεωρητικά πάντα-πολύ ισχυρότερες χώρες!

Στη σύγχρονη Ελλάδα, ο κατ’ εξοχήν ανθρωπιστικός οργανισμός- η εκκλησία- με υποτιθέμενο λάβαρο την έκφραση της αγάπης στον πλησίον, τον αδύνατο, τον κατατρεγμένο, που ως μέγιστο έργο έχει να καλύπτει τα πιθανά ελλείμματα που προκύπτουν από την κοσμική εξουσία και διαχείριση, καθώς και την αναδιανομή του κοσμικού πλούτου στους λιγότερο τυχερούς και προικισμένους τι κάνει; Από την τεράστια περιουσία της σε ακίνητα αλλά και σε χρυσό και ασήμι διαθέτει είναι αλήθεια κάποια γεύματα σε αστέγους… Έχετε ποτέ προσπαθήσει να βοηθήσετε κάποιο ηλικιωμένο να αποκατασταθεί σε γηροκομείο της εκκλησίας; Ο αρχιμανδρίτης είναι λίγος ως μέσο… Ας μην την αδικούμε όμως τόσο… Εξάλλου και η εκκλησία είναι «της Ελλάδας…» Γιατί να διαφέρει απ’ όλα τα άλλα;

Στη σύγχρονη Ελλάδα, ο δημοσιογράφος είναι ένας μικρός θεός! Λίγο αναφέρει τα γεγονότα, και περισσότερο τα διαχειρίζεται. Είναι σχολιαστής επί παντός επιστητού, λέει τη γνώμη του καπελώνοντας ακόμα και τους ειδικούς σε κάθε τομέα. Είναι περιζήτητος, συχνά είναι πλέον ο ίδιος είδηση. Καλείται σε γεγονότα ως τιμώμενο πρόσωπο, ζητείται η γνώμη του, γίνεται σύμβουλος, αλλά και καλεσμένος από άλλους δημοσιογράφους. Η άποψή του αποτελεί θέσφατο και μέτρο σύγκρισης για τους υπόλοιπους.

Στη σύγχρονη Ελλάδα υπάρχει τρομερή αυτορρύθμηση! Η κοινωνία και το κράτος ανέχεται το φακελάκι για να πληρώσει τον εξαιρετικά κακοπληρωμένο γιατρό. Ανέχεται τα φροντιστήρια για να καλύψει το τεράστιο κενό της δημόσιας παιδείας για το οποίο δεν υπάρχει η παραμικρή προσπάθεια να περιοριστεί. Ανέχεται τον υδραυλικό, τον ηλεκτρολόγο, την κομμώτρια και άλλους επαγγελματίες που χρεώνουν 100 ευρώ για 25 λεπτά δουλειάς, για την οποία δεν κόβουν απόδειξη και που δηλώνουν εισόδημα 9.000 ευρώ το χρόνο και έχουν δύο αυτοκίνητα και τέσσερα σπίτια τα οποία αγόρασαν την τελευταία πενταετία( ποιο είναι το μέσο ημερομίσθιο; Γιατί αυτά τα επαγγέλματα να έχουν αυτές τις αμοιβές;). Προάγει τον εθελοντισμό για δουλειές που έπρεπε να απασχολούν τακτικό προσωπικό. Ανέχεται τον τροχονόμο που είναι κρυμμένος πίσω από την πρασινάδα πυροβολώντας με το ραντάρ του και χρεώνοντας υψηλά χρηματικά πρόστιμα τα οποία όμως παζαρεύει εκ των υστέρων για να είναι όλοι χαρούμενοι μέσα στην ατυχία τους -και παίρνοντας μπόνους για αυτά- αντί να προσπαθεί και με τη φυσική του παρουσία να οδηγήσει σε ασφαλή οδηγική συνείδηση. Ανέχεται τον βενζινοπώλη που αισχροκερδεί και που πουλάει με την ανοχή των ελεγκτών νοθευμένη βενζίνη. Και ανέχεται την παντελή απουσία ελεγκτικών μηχανισμών που θα επιβλέπουν την τήρηση των προβλεπομένων (εφορίες, πολεοδομίες, αγορανομίες κτλ.)

Από τα παραπάνω πιστεύω πως έχουν διαλυθεί οι οποιεσδήποτε αμφιβολίες για την αξία του Ελληνικού «είδους». Παρόλο που ο προικισμένος Έλληνας ζει «στην κοινωνία», δεν έχει ανάγκη την κοινωνία, είναι υπεράνω της κοινωνίας, δεν λογοδοτεί σε αυτή, δεν υποχρεώνεται με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτή. Ο ίδιος ο τρόπος ζωής εδώ τον ατσαλώνει, τον περνάει δια πυρός και σιδήρου, τον βοηθά να αυτοσχεδιάζει να είναι σε εγρήγορση και να αντιπαρέρχεται με ατομικό τρόπο στις οιεσδήποτε δυσκολίες. Το άτομο Έλληνας έχοντας επιβιώσει στις ανυπέρβλητες δυσκολίες της καθημερινής ζωής στην Ελλάδα μπορεί να επιβιώσει οπουδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο σε τούτο τον κόσμο.

Το σύνθημά μας: « Έχεις οποιοδήποτε πρόβλημα; Ρώτα ένα Έλληνα και θα σου βρει τη λύση… ή έστω μία διέξοδο»

Και μια πρόβλεψη. Σε κάποιο πιθανό μελλοντικό κοσμοϊστορικό καταστροφικό γεγονός, δύο μόνο είδη θα επιβιώσουν. Οι κατσαρίδες και οι Έλληνες. Και οι Έλληνες θα νικήσουν και τις κατσαρίδες…
Selinios.blogspot.com

Τα βραβεία του Δαρβίνου... και άλλα ευτράπελα

Πολλοί λένε πως σε αυτό τον μάταιο κόσμο που ζούμε μόνο ένα πράγμα τείνει πραγματικά στο άπειρο και αυτό δεν είναι άλλο από την ανθρώπινη βλακεία.

Υπάρχει λοιπόν ένας ιστότοπος, που αποτελεί μνημείο σε αυτή ακριβώς τη βλακεία. Σκοπός του είναι να αποδώσει τιμή μέσα από την καταγραφή του τρόπου με τον οποίο συνάνθρωποί μας κατάφεραν-κατά λάθος πάντα-να βελτιώσουν το ανθρώπινο είδος (όπως λέει ο ίδιος ο ιστότοπος) αποσύροντας τα γονίδιά τους από την κοινή γονιδιακή δεξαμενή.

Δυστυχώς, οι επιτυχόντες δεν είναι πια μαζί μας για να απολαύσουν την επιτυχία τους. Εσείς όμως, μπορείτε να μάθετε για τα πονήματά τους στο:
www.darwinawards.com