Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Αγαπητό μου ημερολόγιο


Αγαπητό μου ημερολόγιο,

σου γράφω κάποια πράγματα που αν δεν τα πω θα σκάσω. Γιατί τα λέω, τα λέω στους αρμόδιους και κανείς δεν μ' ακούει.

Είμαι ένας ειδικευόμενος γιατρός, από αυτούς που εργάζονται στην Αθήνα στον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Που σημαίνει ότι ως ειδικευόμενος ζώ από το μισθό μου και μόνο.

Τον τελευταίο καιρό, με όλες αυτές τις ιστορίες για μείωση επιδομάτων κ.ο.κ. είμαι και εγώ ένας απ΄πο αυτούς που θα πληγούν. Αλλά πες ότι αυτή η ιστορία είναι γενικευμένη για το Δημόσιο τομέα, πες ότι είμαστε πολλοί αυτοί που βράζουμε στο ίδιο καζάνι.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτε, είναι αυτό που γίνεται στις εφημερίες μας. Το καλό μας λοιπόν κράτος, στο δικό μου Νοσοκομείο (μεταξύ και άλλων) μου οφείλει ακόμα τις εφημερίες του Αυγούστου!!! Επίσης μου οφείλει τις εφημερίες του Δεκεμβρίου, του Ιανουαρίου, του Φεβρουαρίου και σε λίγο και του Μαρτίου!!! Επίσης μας έχουν πληρώσει, αλλά με περικοπές Σεπτέμβριο και Οκτώβριο...

Δε λέω, υπάρχουν αόριστες υποσχέσεις... Ότι ο Αύγουστος θα πληρωθεί... Ότι σε λίγες ημέρες θα πληρωθεί και ο Δεκέμβριος, με περικοπή 18%!!! Επίσης ο Ιανουάριος με περικοπή37%!!!!!!!! και πάει λέγοντας...

Το οποίο σημαίνει ότι εγώ θα δουλεύω και το κράτος ανεξαρτήτως των εφημεριών μου θα μου πληρώνει ότι έχει ευχαρίστηση!!!!

Ταυτόχρονα, εγώ ή ο/η οποιοσδήποτε συνάδελφός μου που έχει παιδιά, για να εφημερεύσει, αν πούμε ότι έχει κάποιο παιδάκι και δεν έχει δικό του άνθρωπο να το κρατήσει, θα πρέπει να παίρνει κάποιον στο σπίτι τον οποίο όμως θα πρέπει να πληρώνει!!! και μάλιστα χωρίς περικοπή 37%!!!

Σύμφωνα επίσης με τα ασφαλή προγράμματα εφημέρευσης των Νοσοκομείων, αν εγώ πω ότι κάνω 37% λιγότερες εφημερίες, όπως καταλαβαίνεις μετά τις 20 κάθε τρέχοντος μηνός και για 10 ημέρες το Νοσοκομείο θα πρέπει να έχει μόνο τους ασθενείς, χωρίς τους γιατρούς. Δηλαδή φροντίστε να αρρωστένετε μόνο τις 20 πρώτες ημέρες, και να έχετε γίνει καλά μέχρι τις 20, γιατί μετά γιατρός μόνο τις πρωινές ώρες.

Το τελευταίο καιρό συνέβη μάλιστα το αμίμητο όπου πεσιάρχης βορείου Ελλάδος ζήτησε κατάσταση με τους γιατρούς που θέλουν να εφημερεύουν εθελοντικά!!! Δηλαδή επικύρωσε αυτό που έτσι κι αλλιώς ισχύει.

Καλό μου ημερολόγιο, δεν είμαι καθόλου καλά. Και δε νομίζω ότι υπάρχει οτιδήποτε που να με διαχωρίζει από τους ασθενείς μου πια, ασθενής ψυχικά και εγώ. Που να βρω όρεξη να δουλέψω, ποιόν να περιθάλψω, σε αυτό το αστείο μαγαζάκι που λέγεται Ελλάδα, όπου τα χρήματα για να μας πληρώσουν όλους στο ακέραιο δεν νομίζω να είναι παραπάνω από τις μίζες για 5-6 γερμανικά υποβρυχιάκια που ψιλογέρνουν κι όλας. Δεν μπορώ πια να ονειρευτώ, δεν μπορώ να έχω στόχους.

Δεν έχω σκοπό να γίνω ένα με το σύστημα, δε με αφορά η διαπλοκή. Θέλω κανόνες που να ξέρω ότι ισχύουν και τηρούνται απ' όλους.

Δεν ξέρω αν είμαι από τους καλούς γιατρούς. Αν είμαι όμως, και αν έχω θεραπεύσει και έχω σώσει κάποιους από τους Έλληνες συνανθρώπους μου στην έως τώρα καριέρα μου, μάλλον αυτό θα λάβει σύντομα τέλος. Με το τέλος της ειδικότητας τις όποιες υπηρεσίες μου θα τις απολαμβάνουν άνθρωποι αλλού, σε κάποιο πιο ευνομούμενο κράτος. Και δεν είμαι ο μόνος που σκέφτεται έτσι... Και ας κάτσουν εδώ όσοι έχουν στο μυαλό τους μόνο το κακό, να κλέβει ο ένας τον άλλο...

Το αντίθετο, νιώθω ότι θα με έκανε απλά άλλον ένα αυτόχειρα...

3 σχόλια: